اصغر عبدلی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی، در نشست هماندیشی مبانی و شاخصهای حفظ، احیا و مدیریت پایدار جنگلهای هیرکانی گفت در مطالعات آبزیان رودخانهها و حوضههای آبخیز، سکوت تلخی در جنگلها دیده است. استادش توضیح داده بود بخش قابلتوجهی از این جنگلها پیش از صنعتیشدن تخریب شده و بعد هم با فرسایش و مشکلات متعدد روبهرو شدهاند. او جنگلهای هیرکانی و زاگرس را سرمایههایی دانست که نگاه به آنها نباید فقط بهرهبردارانه باشد و گفت با اصل و اساس طرح فعلی مدیریت جنگلهای هیرکانی مخالف است.
عبدلی گفت ایستادگی در برابر روندهای مدیریتی با کلیگویی ممکن نیست و باید داده، ادله کارشناسی و پیگیری مستند در مراجع تصمیمگیر در کار باشد. تجربه نشان داده طرح وقتی متوقف یا اصلاح میشود که اشکالش با استدلال اثبات شود. دانشگاهیان باید بدون هیاهو، در کنار دستگاههای اجرایی و تشکلهای محیط زیستی، راهکار علمی بدهند. به گفته او طرح فعلی اشکال اساسی دارد و دانشگاهها، سازمان منابع طبیعی، سازمان حفاظت محیط زیست و کنشگران باید با هم آن را بررسی کنند.
اولویت هیرکانی نباید برداشت چوب باشد. این جنگلها کارکردهای متعدد دارند و با برنامه میتوان از ظرفیتهایشان ارزش اقتصادی گرفت. او نه با حفاظت مطلق موافق است و نه با بهرهبرداری مطلق: حفاظت به معنای بهرهبرداری پایدار است، اما بهرهبرداری پایدار الزاماً قطع درخت نیست. نگاه باید از درخت به اکوسیستم جنگل عوض شود. درخت افتاده در رودخانه لزوماً نباید برداشته شود، چون برای اکوسیستم رودخانه و جنگل کارکرد دارد. پیش از هر اقدام درباره درختان افتاده و شکسته، ضرورت و پیامد علمی آن باید بررسی شود.
پیشنهاد پایانی او این بود که دانشگاهیان و کنشگران محیط زیستی با منطق علمی و مستندات کارشناسی وارد گفتوگو با دستگاههای مسئول شوند تا تصمیم مدیریت هیرکانی منطقی و علمی باشد.
منبع: خبرگزاری تسنیم، ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ — https://tasnimnews.ir/3698605