کیومرث سفیدی، عضو هیئت علمی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، در نشست هماندیشی مبانی و شاخصهای حفظ، احیا و مدیریت پایدار جنگلهای هیرکانی گفت اگر برای برداشت درختان شکسته و افتاده تکلیف قانونی برای سازمان منابع طبیعی گذاشته میشود، این کار باید با ملاحظات اکولوژیک بررسی شود. در بسیاری موارد برداشت یک درخت سرپا و تعیینشده برای مدیریت حتی از برداشت درختان شکسته و افتاده قابلقبولتر است. این درختان بخشی از اکوسیستماند و صرف وجودشان مجوز برداشت نیست.
اگر پایداری سرزمین به حفظ هیرکانی وابسته است، منابع مالی بازسازی باید تا حد ممکن صرف احیا و حفاظت شود. بخشهایی از این جنگلها بهشدت دستخوردهاند و راشستانهای گذشته در برخی مناطق دیگر ترکیب سابق را ندارند. پرسش این است که چه کسی راش و بلوط را به ترکیب طبیعی برمیگرداند. اکولوژیستها و متخصصان جنگل باید در عرصه برای احیای طبیعی و پرورش جنگل برنامه بریزند. کاشت چند اصله درخت بهتنهایی احیا نیست؛ اگر جنگل توان باززایی دارد، باید فرایندهای طبیعیاش تقویت شود.
سفیدی گفت نباید فقط از کشورهای دیگر نسخهبرداری کرد و باید به روشهای نزدیک به طبیعت رفت که همه کارکردهای جنگل را با هم ببینند. جنگل فقط محل تولید چوب نیست و در تنوع زیستی، خاک و آب، اقلیم و پایداری سرزمین نقش دارد. تجربه آلمان نشان میدهد مدیریت میتواند عوض شود تا پایداری بماند و نگرانی گروههای محیط زیستی و اجتماعی هم دیده شود. نشانهگذاری نباید فقط برای برداشت چوب باشد. از طرح مدیریت نباید ترسید، اما نگاه صرفاً تولیدمحور باید عوض شود و حفظ تنوع زیستی و پایداری در اولویت باشد.
او نسبت به مرگومیر درختان راش در اثر تغییر اقلیم هشدار داد و گفت نیاز اصلی هیرکانی امروز طرح بهرهبرداری چوب نیست، بلکه برنامه احیا و پرورش برای جنگلهای دستخورده است. این برنامه باید از همین امروز شروع شود و تنوع زیستی و پایداری را در مرکز تصمیم بگذارد.
منبع: خبرگزاری تسنیم، ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ — https://tasnimnews.ir/3698527